Terapia behawioralna

Terapia behawioralna opiera się na założeniu że wszystkie zachowania kształtowane są przez środowisko. Można więc poprzez odpowiednie jego aranżowanie modyfikować zachowania i prowadzić do trwałych zmian. Główne cele terapii behawioralnej to:
1. Rozwijanie zachowań deficytowych – czyli tych, których dziecko nie posiada lub pojawiają się one zbyt rzadko a powinno być dziecko w nie wyposażone na odpowiednim etapie swojego rozwoju (trudności komunikacyjne, społeczne)
2. Redukowanie zachowań niepożądanych w tym: agresja i autoagresja, autostymulacje, rytuały, nieadekwatne reakcje emocjonalne, zaburzenia jedzenia itp.
3. Generalizacja i utrzymanie efektów terapii a więc umiejętność wykorzystania w sytuacjach dnia codziennego wyuczonych umiejętności i zachowań.
Podstawą terapii jest stosowanie wzmocnień, nagradzanie zachowań pożądanych, stosowanie zasady stopniowania trudności oraz jasne określanie etapów wykonywania danych czynności.
Nieodzownym elementem terapii jest ścisła współpraca między terapeutą a środowiskiem
rodzinnym w celu ujednolicenie oraz zidentyfikowania oddziaływań.

Terapia dotyczy wszystkich sfer rozwoju i ustalana jest indywidualnie dla każdego dziecka zgodnie z prezentowanym poziomem umiejętności.